Przewodniki po chorobach roślin

Fusarium solani (teleomorfa: Nectria haematococca)

Australia, Indie, Izrael, Wybrzeże Kości Słoniowej, Turcja i Stany Zjednoczone

Objawy świadczące o fuzaryjnej zgniliźnie korzeni są podobne do tych, które cechują pierścieniową (kasztanową) zgniliznę korzeni. Najpierw pojawiają się na dojrzałych roślinach w postaci chlorozy pomiędzy nerwami, a także nekrozy liści. W ciężkich przypadkach liście brązowieją i ulegają zniszczeniu, a cała roślina może obumrzeć. Na korzeniu głównym tworzą się ciemne, czerwono-brązowe zmiany. Zajęte są też najważniejsze korzenie boczne na odcinku do 30 cm poniżej linii gruntu. Wewnętrzne przebarwienie tkanki przewodzącej może zająć fragment rośliny wykraczający na odległość 2–10 cm poza zmianę.

Grzyb ten jest zdolny do przetrwania w glebie przez 2–3 lata. Rozwojowi choroby sprzyjają niższe temperatury, pomimo że grzyb dobrze rozwija się, gdy temperatura gleby wynosi 27°C. Do zakażenia może dojść przez zranienia w korzeniach rośliny.

Ograniczaniu strat w uprawach sprzyja stosowanie fungicydów, a także fumigacja gleby i jej solaryzacja, jak również czteroletni płodozmian wykluczający uprawę roślin żywicielskich.