Przewodniki po chorobach roślin

Didymella lycopersici (anamorfa: Phoma lycopersici)

Dania, Maroko, Nowa Zelandia, Rumunia, Rosja i Wielka Brytania

Infekcja zwykle pojawia się na pędzie przy i ponad linią gruntu, ale porażone mogą być wszystkie liściaste części rośliny. Ciemnobrązowe, wklęsłe zmiany formują się u podstawy rośliny, z czasem opasując pęd, w wyniku czego dochodzi do żółknięcia i więdnięcia starszych liści. W miarę jak więdnięcie przybiera na sile, roślina może obumrzeć. W obrębie ciemniejszych zmian na pędzie często tworzą się liczne czarne punkty (pyknidia), które są owocnikami grzyba. Rozpryskująca się woda roznosi spory z pyknidiów na owoce, liście i pędy, co sprzyja dodatkowym infekcjom i szerzeniu się choroby. Porażenie owocu najczęściej ma miejsce przy kielichu i zaczyna się jako wodnista zmiana gwałtownie zmieniająca się we wklęsłe, czarne miejsce z koncentrycznymi kręgami. Zakażenie liści zaczyna się od małych plamek, które przekształcają się w brązowe zmiany z koncentrycznymi kręgami. W środku tych zmian mogą powstawać pyknidia. Wraz z postępem choroby liść zaczyna wyglądać jak przestrzelony lub zamiera.

Grzyb może przetrwać w glebie, zainfekowanym materiale roślinnym i nasionach, jak również na komosie białej i innych pokrewnych żywicielach. Zgnilizna pędów wywoływana przez Didymella pojawia się w bardzo różnych warunkach, przy czym optymalne warunki rozwoju choroby to temperatura 20°C i towarzyszące jej deszcze lub zraszanie. Rośliny w miarę dojrzewania stają się coraz podatniejsze na chorobę. Deficyty azotu i fosforanów w glebie mogą przyczyniać się do nasilenia choroby.

Opryski fungicydami mogą być skuteczne pod warunkiem prawidłowej aplikacji we właściwym czasie. Skalę strat może ograniczyć plan dobrych praktyk sanitarnych obejmujący usuwanie wszelkich zainfekowanych resztek roślinnych i żywicieli pośrednich, a także trzyletnie zmianowanie pomiędzy kolejnymi uprawami pomidorów. Należy unikać zraszania, a roślinom szklarniowym zapewnić adekwatną wentylację.