Przewodniki po chorobach roślin

Pseudocercospora fuligena (syn: Cercospora fuligena)

Afryka, Chiny, Indie, Japonia, Malezja, Meksyk, Filipiny i Stany Zjednoczone

Pierwszym objawem jest żółtawe zabarwienie na górnej powierzchni liścia, które później rozszerza się, tworząc brązowawą zmianę okoloną żółtą obwódką. Gdy panuje duża wilgotność, na spodzie liści tworzy się szara lub czarno-szara sporulacja grzyba. Ze względu na tę ciemną sporulację chorobę określa się niekiedy jako „czarną pleśń liści”. Gdy choroba ma ciężki przebieg, zmiany zlewają się, powodując rozpad tkanki liścia. Z powodu podobieństwa symptomów choroba bywa mylona z pleśnią liści, za którą odpowiada gatunek Fulvia fulva.

Grzyb może przetrwać na zakażonych szczątkach roślinnych i żywicielach pośrednich, takich jak komosa czarna. Rozwojowi choroby i sporulacji grzyba sprzyjają wysoka wilgotność i ciepło (27°C). Rozprzestrzenianie się spor odbywa się za pośrednictwem wiatru, rozpryskującej się wody do nawadniania plantacji, a także na odzieży roboczej, narzędziach i sprzęcie rolniczym.

Stosowanie fungicydów i uprawa odmian odpornych na infekcję znacząco zmniejszają skalę strat. Praktyki uprawowe w rodzaju zaorywania resztek pożniwnych, przycinania oraz zachowywania właściwej odległości pomiędzy roślinami w celu zapewnienia adekwatnej cyrkulacji powietrza również pomagają w redukcji strat.