Przewodniki po chorobach roślin

Pierwsze objawy białej pleśni to ciemnozielone, wodniste zmiany na liściach, pędach i owocach. Z rzadka na roślinie żywicielskiej mogą pojawiać się suche zmiany na łodydze, pędach i rozgałęzieniach. Brzegi takich zmian mogą wyraźnie oddzielać tkankę zdrową od chorej. Infekcje pędów często powodują jego oplecenie przy linii gleby. Ich skutkiem jest więdnięcie rośliny i jej obumarcie. Porażenie ogonków liściowych lub pąków postępuje ku dołowi rośliny i przebiega w sposób gwałtowny. Owoce zakażone bezpośrednio z powierzchni gleby lub poprzez szypułki szybko gniją i zamieniają się w wodnistą masę. Na zaawansowanym etapie choroby porażoną tkankę porasta biała, przypominająca bawełnę grzybnia. Na jej powierzchni tworzą się sklerocja. Sklerocja mogą też tworzyć się w obrębie miąższu pędu oraz w naturalnych jamach owoców, czerniejąc i twardniejąc w miarę dojrzewania.

Grzyb ma licznych żywicieli. Jest zdolny do przetrwania z sezonu na sezon w postaci sklerocjów znajdujących się w glebie oraz w szczątkach roślinnych. Biała pleśń występuje najczęściej w klimacie umiarkowanym, ale bywają przypadki jej wystąpienia na obszarze suchym i gorącym. Chorobie sprzyjają rosa, mgła i częste deszcze. Najważniejszym czynnikiem decydującym o przenoszeniu choroby na duże odległości są transportowane drogą powietrzną askospory, wybuchowo uwalniane ze sklerocjów. Dwie częste metody rozprzestrzeniania sklerocjów lub grzybni na krótszych dystansach to przenoszenie zanieczyszczonej gleby i nawożenie naturalnego nawozu pochodzącego od zwierząt karmionych zakażonymi roślinami. Woda służąca do nawadniania może także przenosić grzyby z pola na pole.

Rośliny należy uprawiać w dobrze zmeliorowanej glebie. Należy wyznaczać duże odstępy między rzędami i głęboko je nawadniać o wczesnej porze dnia. Należy usuwać wszelkie resztki roślin z poprzednich upraw. Nie należy stosować nawozu naturalnego ani mulczy, które podejrzewa się o pochodzenie z objętych infekcją miejsc do czasu ich odkażenia. Należy ustalić zmianowanie polegające na uprawie roślin nieżywicielskich, takich jak kukurydza, drobne zboża i trawy. W celu redukcji poziomu inokulum w glebie należy ją fumigować.