Zgorzel siewek papryki

Pythium spp., Rhizoctonia solani, Fusarium

Cały świat

Zgorzel przedwschodowa: Nasiona mogą gnić przed wykiełkowaniem lub siewki mogą zamierać przed wschodem.

Zgorzel powschodowa: Młode siewki mogą gnić przy wierzchołku. Później tkanka mięknie i kurczy się, a rośliny więdną i opadają.

Pythium spp.: Grzyb ten stanowi najczęstszą przyczynę zgorzeli przedwschodowej. Typowe objawy obejmują ciemnobrązowe lub czarne wodniste zmiany, które gwałtownie zajmują całe siewki. Brunatne, wodniste zmiany, które zaczynają się pojawiać na korzeniach i przechodzą na hipokotyl, charakteryzują zgorzel powschodową. Na koniec zmiany obejmują hipokotyl, powodują więdnięcie i obumieranie siewek. Kora korzenia ulega maceracji i łatwo się łuszczy.

Rhizoctonia solani: Objawy przedwschodowe obejmują tworzenie się czerwono-brązowych zmian na hipokotylach i obumieranie rozwijających się wierzchołków. Zgorzel powschodowa charakteryzuje się czerwono-brązowymi lub czarnymi zmianami, które rozwijają się na korzeniach i hipokotylach na poziomie linii gleby lub pod nią. W późniejszym stadium hipokotyle załamują się, a siewki więdną i zamierają.

Fusarium spp.: Przedwschodową zgorzel cechują ciemnobrązowe zmiany na hipokotylach. Zgorzel powschodowa charakteryzuje się ciemnobrązowymi zmianami na korzeniach i hipokotylach na lub przy wierzchołku. Z czasem zmiany otaczają hipokotyle, niszcząc siewki. Zmiany na korzeniach stają się miękkie i nasiąknięte wodą.

Grzyby te korzystają z szerokiego grona żywicieli i mogą przetrwać długi czas w glebie, szczątkach roślinnych i chwastach. Zgorzel dokonuje największych szkód w warunkach wysokiej wilgotności gleby i/lub przy jej dużym zbryleniu, w przypadku zbyt gęsto rosnących roślin, niedostatecznej wentylacji i chłodnej, pochmurnej i wilgotnej pogody. Rozpryskujące się krople wody poruszają zakażoną glebę i przenoszą chorobę na zdrowe rośliny.