Plamistość liści papryki

Choroba atakuje liście, ogonki liściowe, pędy i szypułki papryki oraz bakłażana. Do pierwszych objawów należą drobne, okrągłe lub podłużne zmiany chlorotyczne. W późniejszym stadium zmiany obejmuje nekroza. Zmiany mają jasnoszary środek i ciemnobrązowy brzeg. W przypadku poszerzania się pojedynczych zmian można zauważyć tworzenie się koncentrycznych kręgów. Wraz z wysychaniem zmian ich środkowe części pękają i odpadają. Gdy choroba ma ciężki przebieg, pojawia się defoliacja i zmniejszona wielkość wytworzonych owoców.

Grzyby mogą przetrwać co najmniej rok w zanieczyszczonych szczątkach roślinnych. Rozwojowi choroby sprzyjają wilgoć i ciepło. Spory rozsiewane są przez wiatr i roznoszone przez wodę deszczową i służącą do nawadniania. Mogą być przenoszone mechanicznie (na sprzęcie rolniczym) oraz przez ludzi.

W ograniczaniu strat wynikających z choroby pomaga plan oprysków fungicydami opracowany zgodnie z kalendarzem, a także czynności uprawowe. Wszelkie resztki roślinne należy zaorać lub usunąć. Należy zastosować zmianowanie polegające na uprawie roślin nieżywicielskich, aby obniżyć poziom inokulum w glebie. Aby ograniczyć szerzenie się patogenu za pomocą rozpryskującej się wody należy stosować nawadnianie mulczu, bruzdowe bądź kropelkowe.