Wertycylioza warzyw dyniowatych

Verticillium dahliae
Verticillium albo-atrum

Choroba ta atakuje wszystkie dyniowate. Objawy pojawiają się podczas lub po zawiązaniu się owocu. Liście korony początkowo więdną, a ich zieleń staje się wyblakła. W miarę postępu choroby na brzegach liści pojawiają się chlorotyczne zmiany w kształcie litery V, które następnie rozpadają się i stają nekrotyczne. Więdnięcie może postępować wzdłuż pędów, co może skutkować zamieraniem rośliny. Brązowe zabarwienie tkanek korzeni i pędów widoczne jest po przecięciu podłużnym. Objawy można pomylić z innymi chorobami związanymi z więdnięciem tkanki przewodzącej (np. wywoływanymi przez grzyby Fusarium).

Grzyby te mają szeroki zakres żywicieli i mogą kilka lat przetrwać w glebie w postaci mikrosklerocjów. Infekcja odbywa się przez korzenie. Rozwojowi choroby sprzyjają niskie temperatury gleby (21–24°C). Jednak więdnięcie można zwykle obserwować w warunkach ciepłej, suchej pogody, gdy rośliny są poddane obciążeniom (stresowi), jakim jest np. zawiązywanie owoców.

Udowodniono, że fumigacja i solaryzacja są jedynymi metodami skutecznie ograniczającymi występowanie wertycyliozy. Należy unikać zainfekowanych pól oraz wdrażać dobre praktyki uprawowe, w tym właściwą utylizację resztek pożniwnych, głęboką orkę i trwające co najmniej trzy lata zmianowanie upraw uwzględniające żywicieli niepodatnych na zakażenie (np. rośliny jednoliścienne). Należy unikać uprawiania roślin bardzo podatnych na infekcję (np. bawełny, ziemniaków i pomidorów) razem z dyniowatymi lub innymi roślinami podatnymi na wertycyliozę. O ile to możliwe, należy opóźniać sadzenie do momentu, w którym gleba ogrzeje się. W przypadku upraw pod osłonami, w zwalczaniu choroby może być pomocne szczepienie z użyciem odpornych podkładek.