Guzak korzeniowy roślin dyniowatych

Podatne są wszystkie dyniowate. Zakażone rośliny wyglądają na zdeformowane i słabo wyrośnięte. Liście przybierają bladozielony lub żółty kolor. Zainfekowane rośliny więdną w najcieplejszej porze dnia z uwagi na ograniczony pobór wody. Uprawa może nadal zdrowo wyglądać przez cały okres wegetacji, ale plony i jakość owoców mogą ulec znacznemu pogorszeniu. W przypadku ciężkich infekcji w miarę wzrostu liczebności populacji nicieni rośliny całkowicie więdną i zamierają. Po wyrwaniu zaatakowanych roślin z gleby na korzeniach można zauważyć guzowate, pojedyncze lub występujące w grupach galasy, powodowane przez żerujące nicienie. Powszechnie dochodzi do wtórnych infekcji innymi organizmami glebowymi.

Najostrzejsza postać choroby występuje w uprawach prowadzonych na lekkich, piaszczystych glebach o optymalnej temperaturze gruntu wynoszącej 27˚C. Nicienie mają zdolność przeżycia w glebie kilku lat, ale ich populację może znacząco zredukować ugorowanie niezachwaszczonej gleby. Rozprzestrzenianie się populacji nicieni może odbywać się poprzez zanieczyszczoną wodę do nawadniania, wzruszanie zainfekowanej gleby i zakażony materiał roślinny.

Zwykle najlepszymi sposobami walki z pasożytem są fumigacja gleby i okresy ugorowania odchwaszczonej gleby. Trafne określenie gatunku nicienia i wielkości populacji mają znaczenie dla wyboru adekwatnej metody postępowania. Skutecznością wykazało się szczepienie podkładek odpornych dyniowatych.