Bakteryjna zgnilizna owoców warzyw dyniowatych

Mokra zgnilizna: Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum (synonim = Erwinia carotovora subsp. carotovora), Pseudomonas spp. oraz kilka innych bakterii.

Brązowa plamistość: Pantoea ananas (synonim = Erwinia ananas)

Mokra zgnilizna objawia się obszarami owoców zajętymi przez wodniste zmiany, które rozwijają się bardzo szybko. Ich skutkiem jest mięknięcie i rozpad tkanki. Brązową plamistość obserwuje się na melonach kantalupa i miodowych. Zmiany są zazwyczaj gładkie, twarde i żółtobrązowe. Zmiany mogą wnikać na 1–2 mm w głąb naskórka, czasem docierając do jamy owocu. Objawy są mniej widoczne w przypadku typów sieciowych.

Mokra zgnilizna występuje najczęściej w warunkach upalnych, a równocześnie mokrych lub wilgotnych. Inne choroby lub zaburzenia (np. bakteryjna kanciasta plamistość liści, antraknoza, sucha zgnilizna wierzchołkowa) mogą uwrażliwiać owoce na bakterie mokrej zgnilizny. Zranienia podczas zbiorów lub pakowania również mogą stanowić miejsca rozwoju mokrej zgnilizny. Brązowa plamistość rozwija się w warunkach zbliżonych do tych, które sprzyjają bakteryjnej mokrej zgniliźnie.

Podczas zbioru i pakowania należy unikać obijania, nakłuwania i innych uszkodzeń mechanicznych owoców. Wykazano, że ograniczaniu skali występowania choroby służy zanurzanie owoców w preparatach z chlorem lub opryski w miejscach pakowania. Owoce należy przechowywać w odpowiedniej temperaturze i wilgotności względnej, aby w ten sposób zapobiegać kondensacji na ich powierzchni.