Guzak korzeniowy cebuli

Na korzeniach zainfekowanych roślin, ostrożnie wyrywanych i otrząsanych z grudek gleby, można dostrzec drobne, nabrzmiałe galasy o średnicy 1–2 mm. W zależności od gatunku nicienia powodującego zakażenie, kształt galasów może być okrągły lub wrzecionowaty, z krótkimi odgałęzieniami korzeni wystającymi z górnej części galasów lub bez takich odgałęzień. Na powierzchni korzeni nierzadko można zaobserwować białe lub ciemnobrązowe złoża jajowe. Objawy dostrzegalne w części nadziemnej mogą obejmować niedostateczne wykształcenie rośliny, a także żółknięcie przypominające objaw niedostatku wody i składników odżywczych, jak również słabe bądź niewyrównane stanowiska roślinne.

Większe szkody obserwuje się na glebach piaszczystych i murszowatych, a mniejsze na gliniastych. Temperatury, w których dochodzi do infekcji, to 10–35°C. Jednak gatunek Meloidogyne spp. jest nieaktywny w temperaturze powyżej 40°C i poniżej 5°C. Nicienie są przenoszone w obrębie jednego pola lub pomiędzy różnymi polami poprzez podlewanie lub na sprzęcie rolniczym. Mogą być wprowadzane do gleby wraz z materiałem wegetatywnym, takim jak cebule czy sadzonki.

Redukcja populacji nicieni wywołujących tę chorobę następuje po fumigacji gleby, przejściu na uprawę roślin nieżywicielskich lub długim okresie ugorowania pól.