Przyczyna
Phytophthora nicotianae (syn. P. nicotianae var. parasitica oraz P. parasitica)
Występowanie zgnilizny szyjki cebuli
Brazylia i Tajwan
Objawy zgnilizny szyjki cebuli
Porażeniu mogą ulec rośliny od małych siewek po okazy z wykształconą dojrzałą cebulą. Początkowe objawy obserwowane na częściach nadziemnych roślin obejmują szczypior o bladozielonej barwie, który następnie żółknie i usycha od wierzchołków. Wkrótce potem szyjki miękną, a górne części opadają na ziemię, zwłaszcza w przypadku młodszych roślin. Objawy wewnętrzne to mokra zgnilizna wnętrza szyjki przechodząca u roślin młodszych w części gruntowej w szarą, wodnistą tkankę o skórzastej teksturze, a także atakująca cebule u bardziej dojrzałych okazów. Na liściach powstają zapadnięte białe lub szare zmiany, ale są one rzadkie i zasadniczo nie obejmują okolic szyjki. Korzenie obumierają tylko na późniejszych etapach rozwoju choroby.
Warunki rozwoju choroby
Do rozwoju choroby niezbędne są ciepło i wilgoć. Wystąpienie choroby zdarza się o wiele częściej na nisko położonych fragmentach plantacji lub miejscach sąsiadujących ze zraszaczami, gdzie wilgoć utrzymuje się przez dłuższy czas. Potencjalnym źródłem inokulum jest woda służąca do nawadniania pobierana ze zbiorników zasilanych wodami spływowymi z upraw.
Zwalczanie zgnilizny szyjki cebuli
Istnieją odmiany odporne na tę chorobę. Należy unikać mokrych fragmentów pola, a także ponownego wykorzystywania wody spływowej do podlewania. Straty wynikające z tej choroby można ograniczać poprzez stosowanie fungicydów w bruzdach w czasie przesadzania lub podlewając nimi rośliny.