Fujimaru - Kwiecień
Osoby, które uprawiają Fujimaru mówią o tej odmianie, że jest to odmiana z potencjałem, który należy umiejętnie wykorzystać. Silna roślina zapewnia wiele możliwości. Ogrodnicy podkreślają szczególnie gruby wierzchołek, mocne grona, dobre wiązanie owoców. Są zadowoleni ze swojego wyboru.
Na giełdzie owoce cieszą się powodzeniem ze względu na lekko żebrowany kształt i połysk.
Owoce Fujimaru po zbiorze
W Polsce wciąż za najwcześniejsze owoce pomidora można uzyskać wyższą cenę. Dlatego wiele osób stosuje różne zabiegi mające na celu wcześniejsze dojrzewanie. Najczęściej są to podnoszenie temperatury średniodobowej w szklarni poprzez używanie wyższych temperatur na dolnych rurach i rurach wegetacyjnych oraz używanie niedozwolonych środków na bazie Etherlu. Zabiegi te zawsze niekorzystnie wpływają na siłę rośliny i jej potencjał. Cienkie, słabe wierzchołki, mniejsza siła wzrostu, cienkie nasady gron nie zapowiadają dobrej przyszłości.
Fujimaru wyróżnia się z pośród innych odmian grubością wierzchołka, siłą wzrostu i łatwością regeneracji. Większość odmian, w okresie pierwszych zbiorów jest znacznie obciążona a przez to roślina słabnie i grona w czubku mogą nie być w pełni zawiązane. Przy prawidłowo prowadzonej produkcji, na odmianie Fujmiaru, wierzchołek nie powinien osłabnąć, a roślina utrzymuje szybkie tempo wzrostu.
PIELĘGNACJA
Fujimaru ma grubą nasadę grona w porównaniu do odmiany standardowej, ale mimo tego radzimy zakładać łuczki na grona do połowy maja a w miarę możliwości przez cały sezon. Fujimaru wytwarza duże owoce i grona mogą załamywać się bez wsparcia. Owoce z takich gron będą później dojrzewały a ich waga będzie mniejsza.
Regulacja owoców powinna być wykonywana do 4 szt. Przy takiej ilości owoce będą miały głownie rozmiar BB – najbardziej poszukiwany przez odbiorców.
Grono z 4 owocami – regularne owoce o podobnej wielkości
Liczba liści w kwietniu na odmianie Fujimaru powinna wynosić 10-12 sztuk, w zależności od zagęszczenia roślin w szklarni i stanu rośliny. Jeżeli rośliny są wegetatywne, to w kwietniu, można wciąż usuwać jeden listek w czubku, miedzy gronami.
Liście odmiany Fujimaru są charakterystycznie uniesione, pod kątem około 45 stopni do łodygi, co zapewnia roślinie dobre doświetlenie.
Charakterystyczne ułożenie liści odmiany Fujimaru
NAWOŻENIE
Odmiana Fujimaru nie ma specyficznych wymagań nawożeniowych. Dobrze rośnie na standardowej pożywce dla pomidora szklarniowego. Jednak, jako, że jest to roślina silna, wegetatywna warto wiedzieć, jakie składniki mineralne są najszybciej zużywane. W takim celu powinno się regularnie, (co tydzień, lub najrzadziej, co dwa tygodnie) wykonywać analizę wyciągu z maty. Na podstawie takiej analizy należy na bieżąco dokonywać korekty nawożenia tak, aby wszystkie składniki były na zalecanym poziomie.
PODLEWANIE
Prawidłowa strategia nawadniania na tym etapie produkcji powinna być już ustawiona wg wskazania ciężaru mat, pomiaru wilgotności maty np. WCM, pomiarów EC i pH w matach oraz pomiarze ilości przelewu. Przy automatycznym ustawieniu mniejsze jest prawdopodobieństwo popełnienia błędów.
Nie ma jednego, gotowego rozwiązania na podlewanie dla wszystkich rodzajów mat. Należy pamiętać o zasadzie, że maty tzw. wilgotne powinno się podlewać większymi jednorazowymi dawkami pożywki, w większych odstępach czasu. Natomiast maty o tendencji do przesychania mniejszymi jednorazowymi dawkami pożywki, w mniejszych odstępach czasowych.
Początek i koniec podlewania powinien być powiązany ze wschodem i zachodem słońca. Podlewanie rozpoczynamy po 100-150 Julach lub 2 godzinach od wschodu słońca (co nastąpi wcześniej). Nawadnianie kończymy w dzień słoneczny 2 godziny przed zachodem słońca, w dzień pochmurny 3 godziny.
Odmiana Fujimaru należy do grupy odmian wegetatywnych i dla takich odmian trzeba utrzymać generatywną strategię nawadniania. Czyli spadki wilgotności maty nocne powyżej 10% i większe jednorazowe dawki nawadniania.
EC w matach, przy pierwszych zbiorach powinno wynosić około 4,5. Jeżeli jest wyższe nie należy wykonywać gwałtownego przelewania mat, taki zabieg może osłabić korzeń. Wtedy należy stopniowo zwiększać przelew, w środkowej części dnia, oraz obniżyć podawane EC.
OCHRONA BIOLOGICZNA
- Macrolophus – po wyłożeniu powinien być dwukrotnie dokarmiany, aby mógł się rozwijać. Teraz na rozwój nowego pokolenia trzeba około 7-9 tygodni. Warto pamiętać by w rzędach gdzie Macrolophus był introdukowany nie usuwać liści pomidora, aby wraz z nimi go nie wyrzucić.
- W przypadku pojawienia się mączlika należy interwencyjnie wprowadzić Encarsię w ilości 4-6 szt/m szczególnie w miejscach gdzie jest go najwięcej. Można również rozwiesić żółte2 tablice chwytne, które dobrze spełniają swoje funkcję i wyłapują szkodniki.
- Regularnie należy wykładać tablice chwytne + feromony na Tuta absoluta.
- Kontrola żółtych tablic wskaźnikowych.
- Jeżeli pojawi się przędziorek to należy jak najszybciej zastosować Phytoseiulus persimilis w ilości 5-10szt/m2 i kontrolować jego działanie, aby nie dopuścić do rozmnażania i rozprzestrzeniania się szkodnika.