Ziektewijzer

Als geïnfecteerde planten voorzichtig uit de grond worden gehaald en zonder de wortels te beschadigen worden ontdaan van bodemdeeltjes, kunnen kleine, gezwollen gallen van 1-2 mm (0,06 in.) in doorsnee worden aangetroffen op de wortels. Afhankelijk van de soort die de infectie veroorzaakt, kan de vorm van de gallen rond of spoelvormig zijn, met of zonder korte wortelvertakkingen die omhoog steken van het bovenste deel van de gallen. Vaak zijn witte tot donkerbruine eiermassa’s op het oppervlak van de wortels te zien. Tot de bovengrondse symptomen behoren belemmering van de groei en vergeling die lijkt op vocht- en voedingsgebreken en een slechte of onregelmatige plantenstand.

De schade is ernstiger in zanderige en venige grondsoorten dan in kleiachtige grond. De temperaturen voor infectie variëren van 10-35 °C (50-95 °F). Meloidogyne spp. zijn echter inactief als de temperatuur boven de 40 °C (104 °F) of beneden de 5 °C (41 °F) komt. De nematoden worden binnen en tussen de velden verplaatst door irrigatiewater of machines en kunnen in het  veld terechtkomen via plantaardig materiaal zoals bollen en verspeende planten.

Fumigatie van de bodem, wisselteelt met een niet-waardplant of een lange braakleggingsperiode helpen de populatie wortelknobbelaaltjes te beperken.