Ziektewijzer

Het eerste symptoom dat wordt waargenomen, is het splijten van de bolbodem. Vaak vindt secundaire groei van de aangetaste bol plaats, waarbij een of meerdere kleine bollen uit de gespleten bolbodem tevoorschijn komen.

Ongelijkmatige irrigatie van uienvelden verhoogt de incidentie van deze aandoening. Velden die te sterk geïrrigeerd worden, volledig kunnen uitdrogen en vervolgens opnieuw te sterk geïrrigeerd worden, hebben vaak gespleten bollen. Deze toestand komt vaker voor in de gedeelten van het veld waar de beplanting dun of ongelijkmatig is. Dergelijke openingen kunnen een invalspoort bieden voor secundaire micro-organismen, die rotting van de bol veroorzaken. Bollenmijten (Rhizoglyphus-soorten) worden vaak in verband gebracht met bolsplijting. Het moet echter nog worden vastgesteld of ze de veroorzaker zijn.

Aandacht voor de voorbereiding van het zaaibed, het planten en het gebruik van hoge zaadkwaliteit zal leiden tot een uniforme beplanting, die deze aandoening beperkt. Uniforme irrigatie en bemestingspraktijken om fasen van de snelle en trage groei van uienbollen te voorkomen, kan de incidentie van deze ziekte verminderen.