Ziektewijzer

Infecties blijven gelokaliseerd en treden op waar trips foerageert, wat een ongelijkmatige verspreiding van de ziekte binnen de plant tot gevolg heeft. Irisgeelvlekvirus (IYSV) wordt alleen aangetroffen in of naast laesies. Geïnfecteerde bladeren zijn doorgaans flets van uiterlijk. In eerste instantie kunnen de laesies onregelmatig tot ruitvormig zijn en chlorotisch tot bleekwit van kleur. Naarmate de laesies langer worden, kunnen zich al dan niet opvallende, duidelijke grenzen ontwikkelen. Bladeren sterven af als de laesies groter worden en samengroeien. Laesies kunnen de uit de wortel voortkomende bloemstengel volledig omringen en tot neerslaan leiden, voordat de zaden rijp zijn. Geïnfecteerde uienplanten produceren gewoonlijk ondermaatse, asymptomatische bollen. Geïnfecteerde preiplanten worden in hun groei belemmerd.

Uientrips (Thrips tabaci) dragen IYSV persistent over. De ernst van de ziekte vertoont een positieve correlatie met tripspopulaties in het veld. Dit virus wordt niet door zaden overgedragen. Overwinterende uien, spontaan opgekomen planten van eerdere producties, geïnfecteerde verspeende planten en andere waardplanten kunnen alle als bron voor zowel vector als virus dienen. De overdracht van bol naar plant van IYSV is niet aangetoond bij bollen die van geïnfecteerde planten verzameld zijn.

Alle uien- en preivariëteiten zijn gevoelig voor IYSV; sommige variëteiten lijken echter minder gevoelig dan andere. Er zijn allerlei pesticiden verkrijgbaar die onkruid, alternatieve waardplanten en de tripsvector helpen beheersen en bestrijden. Daarnaast dienen afvaluien van verpakkingswerkzaamheden onmiddellijk te worden verwijderd uit de buurt van alle uienproducten, om de tripsvector verder te bestrijden.