Ziektewijzer

Canada, Europa, Nieuw-Zeeland en VS

De ziekte verschijnt eerst als donkergroene, langwerpige, met water verzadigde laesies die zich aan de bladpunten en -randen vormen. Naarmate ze groter worden, worden de laesies oranje tot bruin met omringende chlorose en ze kunnen zich als een smalle strook uitstrekken van de punt van het blad tot de bladschede. Wanneer een laesie zich uitstrekt tot in de bladschede, wordt het aangetaste blad lichtgroen, het krult om, splijt, waarna het uiteindelijk verwelkt en doodgaat. Ernstig aangetaste planten zijn misvormd, te klein en kunnen niet geoogst worden.

Besmet zaad en geïnfecteerde preiresten van een eerdere oogst zijn primaire inoculatiebronnen. De bacterie kan latent in de plant verblijven, tot de milieuomstandigheden gunstig zijn voor de ziekteontwikkeling. In het algemeen bevorderen hoge temperaturen en hoge vochtigheid de symptoomexpressie en ziekteverspreiding.

Zaai alleen schoon zaad. Tijdens het groeiseizoen de beregening beperken en het gewas niet maaien wanneer de planten nat van de dauw of regen zijn. Geïnfecteerde planten en plantenresten het hele seizoen door verwijderen en wisselteelt met een niet-gastheer kunnen het risico op de ziekte verminderen. Zo nodig bodemaanpassingen doen om de pH van de grond op ten minste 5,5 te brengen om de kans op infectie te verminderen.