Zuidelijk wortelknobbelaaltje

De eerste bovengrondse symptomen zijn groeibelemmering, verwelking en een algemeen bleek uiterlijk van de aangetaste planten. De onderkant van de bladeren ontwikkelen een paarse verkleuring, die lijkt op de symptomen die veroorzaakt worden door fosfaatgebrek. Wanneer zieke planten worden uitgetrokken, zijn onregelmatige zwellingen van de wortels, gallen of knobbels genaamd, gemakkelijk zichtbaar. Deze gallen zullen gewoonlijk groter en vaker samengesteld zijn dan die van Meloidogyne hapla, die kleinere, losse gallen veroorzaakt, waarnaast zich zijwortels ontwikkelen.

Deze nematoden hebben een zeer breed scala van gastheren dat allerlei landbouwgewassen en onkruid omvat, waarop ze kunnen groeien en overleven. De ziekte is ernstiger in gebieden met een lang groeiseizoen met milde winters. Hoewel deze nematoden in allerlei bodemsoorten de ziekte kunnen veroorzaken, is de wortelschade het ernstigst in lichte, zanderige grondsoorten. Hogere (27 °C, 81 °F) bodemtemperaturen bevorderen de ziekteontwikkeling. Meloidogyne incognita is verreweg het meest wijdverbreid van de drie soorten die deze ziekte veroorzaken.

Gebruik van resistente variëteiten is in het algemeen de meest effectieve manier om deze ziekte te bestrijden. Deze variëteiten dienen te worden gebruikt in combinatie met teeltpraktijken die de nematodepopulaties verminderen, omdat continu gebruik van resistente variëteiten alleen kan leiden tot een afbraak van deze resistentie. Verder kunnen pasteurisatie en fumigatie van de bodem en gebruik van ziektevrije jonge planten de verliezen door deze nematode beperken.