Ziektewijzer

Fusarium oxysporum f. sp. lycopersici

Er zijn drie stammen (1, 2 en 3) gemeld.

Geïnfecteerde zaailingen worden in hun groei belemmerd en hun oudere bladeren en cotylen worden geel en verwelken. Ernstig geïnfecteerde zaailingen gaan veelal dood. Op grotere planten beginnen de symptomen met een vergeling van de oudere bladeren. Hele takken worden geel, waardoor het lijkt of er ‘gele vlaggen’ in het veld staan. De symptomen worden vaak gekenmerkt door een vergeling aan één kant van een blad of tak. De aangetaste bladeren verwelken en gaan dood, hoewel ze aan de stengel blijven zitten. De planten vertonen op zonnige dagen overdag verwelking en zijn vaak in hun groei belemmerd. Wanneer de stengel diagonaal wordt doorgesneden, wordt een karakteristieke roodbruine verkleuring van het vaatweefsel zichtbaar. Deze verkleuring kan zich tot ver omhoog over de plant uitstrekken.

De schimmel kan meerdere jaren in de bodem overleven en kan via de grond, landbouwmachines, geïnfecteerde plantenresten en irrigatiewater worden verspreid. Infectie vindt plaats via wortelwonden ten gevolge van cultivatie, secundaire wortelvorming en aanvreting door nematoden, en de ziekte ontwikkelt zich snel bij hoge bodemtemperaturen (28 °C, 82 °F). Verwelkingsfusarium wordt bevorderd door een hoog gehalte micronutriënten, fosfor en ammoniak stikstof.

Gebruik van resistente variëteiten is doorgaans de meest effectieve manier om deze ziekte te bestrijden.