Phoma Rot

India, Italië, eilanden in de Stille Oceaan, Rusland, Verenigd Koninkrijk en VS

De ziekte kan alle bovengrondse delen van de plant aantasten. Op bladeren veroorzaakt ze talloze kleine, donkerbruine tot zwarte vlekken, die naarmate ze groter worden concentrische ringen kunnen krijgen. Oudere bladeren kunnen eerst geïnfecteerd worden; echter, alle bladeren zijn gevoelig en wanneer de ziekte ernstig is, kan ontbladering het gevolg zijn. De bladvlekken lijken zeer sterk op die van Early Blight, behalve dat de Phoma-laesies talloze minuscule zwarte schimmelvruchtlichamen (pycnidia) bevatten. Op de stengels vormen zich donkerbruine laesies met concentrische ringen en zowel de groene als de rijpe vruchten kunnen geïnfecteerd zijn. Vruchtlaesies ontstaan gewoonlijk aan het kelkuiteinde als kleine, verzonken laesies die zich later ontwikkelen tot verzonken, zwarte, leerachtige laesies met talloze pycnidia in het midden.

De schimmel kan van het ene tot het volgende seizoen overleven in de bodem, in geïnfecteerde plantenresten en op paprika en nauwverwant onkruid. Schade aan de plant, zoals snoeien, aanvreting door insecten, mechanische schade of barsten zorgen voor openingen voor invasie door de schimmel. Als de temperatuur (20 °C, 68 °F) en vochtigheid optimaal zijn, komen massa’s schimmelconidia vrij uit de pycnidia. Deze worden gemakkelijk verspreid door regen, beregening en via kleding van medewerkers en op apparatuur. Een laag stikstof- en fosforgehalte in de bodem kan de planten gevoeliger maken.

Een regelmatig fungicideprogramma in combinatie met goede hygiënepraktijken kan de verliezen door deze ziekte beperken. Vruchtschade tijdens het oogsten voorkomen en alleen droge vruchten plukken om de verspreiding van de ziekte in verpakkingscontainers te minimaliseren kunnen de verliezen verder beperken. Zorgen voor een goede bodemvruchtbaarheid, gebruik van lange wisselteelt en het volledig verwijderen van verwant onkruid, zoals nachtschade, uit het veld, kunnen de verliezen eveneens beperken.