Azië, Midden-Amerika, Europa, India, Mediterrane regio, Midden-Oosten, Pakistan en VS

Het eerste merkbare teken van bremraap is het verschijnen van witgele scheuten aan de basis van de geïnfecteerde plant. Wanneer de bodemgrond wordt verwijderd, blijken de bremraapwortels zich aan de wortels van de tomatenplant te hebben gehecht. Later krijgen deze gele, op leeuwenbekken lijkende parasitaire planten bloemen en naarmate de plant volwassen wordt, wordt hij bruin en komen kleine zwarte zaden vrij uit de zaadkapsels.

Bremraapzaden kunnen meer dan 20 jaar sluimeren in de bodem. De wortelexsudaten van waardplanten stimuleren de kieming en de jonge zaailing hecht zijn wortels aan de wortels van zijn gastheer, waaraan hij voedingsstoffen onttrekt om te groeien en zich voort te planten. Na de bloei worden zeer kleine zaden geproduceerd die op machines en in irrigatiewater kunnen worden verspreid, zowel tussen als in velden. Omstandigheden die gunstig zijn voor de groei van tomatenplanten, bevorderen ook de groei en het parasitisme van bremraap.

Fumigatie en wisselteelt, in combinatie met goede hygiënepraktijken zoals het verwijderen en vernietigen van aangetaste planten samen met de bremraap, kunnen verliezen door deze parasiet verminderen.