Pepper mottle virus

Zuiden van de VS, Californië, Mexico en Midden-Amerika

De symptomen variëren, afhankelijk van de geïnfecteerde paprikavariëteit, het isolaat van het aanwezige virus, de leeftijd van de planten bij infectie en milieuomstandigheden. Aangetaste veldplanten kunnen systemische vlekkerigheid en vervorming ontwikkelen en kunnen in hun groei belemmerd worden. Geïnfecteerde kasplanten ontwikkelen eerst nerfontkleuring gevolgd door chlorotische vlekkerigheid in nieuwe bladeren. De vruchten kunnen misvormd, vlekkerig en klein zijn. Vollegronds planten worden vaak geïnfecteerd met meer dan één virus. Meervoudige infecties resulteren gewoonlijk in symptomen die afwijken van de symptomen die veroorzaakt worden door alleen PepMoV en kunnen ernstiger lijken.

Net als TEV, PVY en CMV kan PepMoV door allerlei soorten bladluizen worden overgedragen. PepMoV wordt niet-persistent overgedragen op de bekdelen van bladluizen. Onkruid, zoals Datura en andere nachtschadeachtige planten kunnen het virus en de vector herbergen. Bladluizen kunnen de infectie verspreiden binnen een gewas, of het virus kan mechanisch worden overgedragen via teeltpraktijken zoals opbinden, snoeien of verwerking van geïnfecteerde planten.

Verwijder gewasresten en onkruid die als reservoir voor zowel virus als vector dienen. Gebruik reflecterende mulch om bladluis af te schrikken en combineer het gebruik van ‘Stylet’-oliën en insecticide spuitmiddelen om verliezen bij jonge planten te beperken. Bestrijding van de bladluisvectorpopulatie met een chemische behandeling is erg moeilijk en heeft gewoonlijk slechts een beperkt resultaat. Bij volwassen planten is het moeilijk om volledige insecticidedekking van de bladeren te krijgen, om effectief alle bladluizen te verdelgen. Van zowel Spaanse peper als paprika zijn resistente variëteiten verkrijgbaar. De resistentie bij verkrijgbare commerciële variëteiten is wellicht niet effectief tegen alle isolaten van PepMoV.