Schurft

Schurft komt het vaakst voor bij komkommer, maar kan ook kanteloep, pompoen en kalebas aantasten. Alle blootgestelde delen van de plant en vrucht kunnen geïnfecteerd worden. De bladsymptomen verschijnen als ronde tot hoekige, bruinige, met water verzadigde vlekken met gele marges. Geïnfecteerde planten kunnen verkorte internodiën hebben, wat het uiterlijk van een virusinfectie oplevert. Er kan grijze tot olijfkleurige sporulatie ontstaan op geïnfecteerd weefsel. Infectie verschijnt op jonge vruchten als met water verzadigde vlekken die zich ontwikkelen tot kraterachtige holten naarmate de vruchten rijpen. Deze kraterachtige holten ontwikkelen een onregelmatig, schurftachtig uiterlijk als de vruchten ouder worden. De vruchtlaesies zijn gewoonlijk ondiep en sponsachtig. Vaak verschijnt op het schurftige oppervlak een kleverige bruine stof. Onder vochtige omstandigheden kan een massa van schimmelsporen (conidia) ontstaan op de vruchten.

Cladosporium cucumerinum overleeft in geïnfecteerd plantenmateriaal. Conidia kunnen worden verspreid door de wind, insecten, landbouwapparatuur en medewerkers. De ziekte ontwikkelt zich snel onder koele [21–24ºC (70–75ºF)], vochtige omstandigheden. Hogere temperaturen remmen de ziekteontwikkeling.

Schurftresistente komkommervariëteiten. Voer een preventief fungicide bespuitingsprogramma in. Bestrijd spontaan opgekomen planten en komkommerachtig onkruid, die als inoculatiebron kunnen dienen.