Fusarium van pompoen

Afrika, Azië, Europa, en Noord-Amerika

De ziekte is het ernstigst bij pompoen, hoewel ze ook bij watermeloen, kanteloep en komkommer voorkomen. Fusarium solani f. sp. cucurbitae ras 1 tast wortels, stengels en vruchten aan, terwijl Fusarium solani f. sp. cucurbitae ras 2 alleen vruchten aantast. De symptomen zijn vergelijkbaar met Fusarium verwelking en omvatten belemmering van de groei van de plant en verwelking van de hele plant, midden in het seizoen. Fusarium (Fusarium crown and foot rot) kent echter een opvallende donkerbruine necrotische rot van de kroon en het bovenste gedeelte van de hoofdwortel. Deze rotting breidt zich uit rond de stengel en omringt de plant. Het aangetaste gedeelte wordt zacht en papperig. Tijdens vochtig weer kan een witte myceliumgroei worden aangetroffen op het aangetaste gedeelte. Ook de wortels van de plant kunnen geïnfecteerd worden, maar de ziekteverwekker beperkt zich primair tot de kroon en de vruchten van de plant. Wanneer de vruchten worden aangetast, ontstaat een stevige, droge rot. De verrotte gedeelten zijn rond en kunnen een concentrisch ringpatroon ontwikkelen.

De schimmel kan in de bodem overleven, maar niet lang. Vroege infectie kan ertoe leiden dat zaailingen omvallen. Fusarium solani f. sp. cucurbitae kan ook vruchten infecteren die in contact komen met besmette grond. De ernst van de vruchtrot is afhankelijk van de bodemvochtigheid en inoculatiedichtheid.

Plant zaad dat met fungiciden is behandeld om ziekte ten gevolge van geïnfecteerd zaad te beperken. Buiten de gastheer is de schimmel geen lang leven beschoren, daarom is drie tot vier jaar wisselteelt met een ander gewas na komkommerachtigen gewoonlijk voldoende om de ziekte te bestrijden.